Zielona herbata

Zielona herbata

Zdjęcie posta: zielona herbata | © Pixabay

Moja miłość do herbaty zaczęła się w latach 1970-tych, kiedy poznałam i pokochałam tamtejszą herbatę podczas wakacji na Cejlonie. W rezultacie herbaty cejlońskie przez dziesięciolecia były moim ulubionym gorącym napojem. Przeważnie czarne herbaty cejlońskie charakteryzują się lekko słodowym, świeżym i częściowo cytrynowym smakiem, chociaż ja zawsze piłem te herbaty raczej cierpkie i mocne, prawdopodobnie ze względu na dawkowanie. Zwróciłem szczególną uwagę na to, aby móc użyć jak największych liści herbaty i bardzo rzadko nalewałem herbatę po raz drugi.

Wtedy w czasie mojego pobytu w Polsce nas Marek Ramus na Zielona herbata uważny i udało nam się w ciągu kilku miesięcy przekształcić nas z pijących czarną herbatę w pijących zieloną herbatę. A ponieważ Marek wolał chińską herbatę, my też się do tego przyzwyczailiśmy. Dopiero po latach, kiedy kolega z Japonii zwrócił mi uwagę, że jest też dobra japońska herbata, od czasu do czasu zaczęliśmy jej próbować.

W przeciwieństwie do czarnej herbaty, liście herbaty zielonej herbaty nie są fermentowane, a ze względu na różne metody przetwarzania stosuje się liście tradycyjnej chińskiej rośliny herbaty Camellia sinensis, a nie indyjskiego podgatunku Assamica, który dziś prawdopodobnie jest skrzyżowanie tych dwóch rodzajów herbaty.

Co ciekawe, do parzenia herbaty od samego początku zawsze używamy japońskich i przeważnie żeliwnych czajniczek. Ponieważ one również dobrze wyglądają, zaczęliśmy używać osobnego dzbanka do każdego rodzaju herbaty.

Ale nawet dzisiaj pijemy odmiany chińskie, które smakują bardziej kwiecisto, a czasem wędzone i cierpkie. Japońskie herbaty smakują raczej trawiasto, a czasem nawet rybnie.

W międzyczasie przyzwyczailiśmy się też do indyjskiego Darjeelinga, który lubimy pić jako zieloną lub białą herbatę i który naszym zdaniem całkiem dobrze komponuje się z Oolongiem.

Chiński Oolong stał się naszym wielkim ulubieńcem (Yánchá) w ciągu ostatnich kilku lat, chociaż bardzo lubimy też pić Chun Mee. Osobiście piję też Pu-Erh, czyli dobrze dojrzałego Oolonga, który też może mieć mętną nutę.

Nawiasem mówiąc, dobrze znana herbata jaśminowa to zielona herbata, którą podczas produkcji miesza się z kwiatami jaśminu, które następnie ponownie usuwa się z herbaty.

#herbata #Darjeeling #Chińskie warzywa #Oolong #Cejlon #czarna herbata


„Oczywiście, że nie wiem, czy jutro będę żył. Ale wiem na pewno, że jeśli dożyję jutro, będę pił herbatę.

Gotthold Ephraim Lessing, pewność (1771)

Napisz komentarz

Ihre E-Mail-Adresse wird nicht veröffentlicht.